Cicha reforma edukacji w Tarnowie? Kontrowersyjny pomysł łączenia szkół i przedszkoli budzi sprzeciw
Nieoficjalne informacje o planowanym połączeniu wszystkich publicznych przedszkoli ze szkołami podstawowymi w Tarnowie w zespoły szkolno-przedszkolne wywołały duże poruszenie w środowisku oświatowym i wśród mieszkańców miasta. Pomysł, którego autorem ma być prezydent Tarnowa Jakub Kwaśny, budzi szczególne kontrowersje nie tylko ze względu na skalę zmian, ale przede wszystkim na sposób ich przygotowania i komunikowania.
Zgodnie z ujawnionymi założeniami, w Tarnowie miałoby powstać dwanaście zespołów szkolno-przedszkolnych, obejmujących niemal wszystkie szkoły podstawowe i miejskie przedszkola. Choć zwolennicy rozwiązania wskazują na przykłady innych miast w Polsce, gdzie podobne struktury już funkcjonują, krytycy podnoszą argument, że każda lokalna społeczność ma swoją specyfikę, a mechaniczne przenoszenie modeli z innych samorządów może przynieść więcej problemów niż korzyści.
Największe zastrzeżenia dotyczą braku konsultacji społecznych. Po doświadczeniach związanych z próbą łączenia Szkoły Podstawowej nr 3 i Szkoły Podstawowej nr 24, środowisko oświatowe oczekiwało, że ewentualne zmiany w mapie edukacyjnej Tarnowa będą poprzedzone szeroką debatą z udziałem dyrektorów szkół, rad osiedli oraz Komisji Oświaty. Tymczasem, jak wynika z dostępnych informacji, ani komisja, ani rady osiedli nie zostały wcześniej poinformowane, a dyrektorzy placówek mieli zostać postawieni przed faktem dokonanym.
Wątpliwości budzi także argumentacja oparta na tzw. „tsunami demograficznym”. O ile spadek liczby dzieci jest faktem, o tyle krytycy podkreślają, że łączenie placówek to rozwiązanie administracyjne, które nie musi automatycznie poprawić jakości edukacji, a może prowadzić do chaosu organizacyjnego, osłabienia autonomii przedszkoli oraz pogorszenia warunków pracy nauczycieli.
Wypowiedź rzecznika prasowego prezydenta Tarnowa, Wiktora Bochenka, który podkreśla, że zespoły szkolno-przedszkolne „świetnie się sprawdzają” w innych miastach, nie uspokaja nastrojów. Mieszkańcy i część środowiska oświatowego zwracają uwagę, że zabrakło transparentności, dialogu i realnej analizy konsekwencji proponowanych zmian.
Planowana reforma edukacji w Tarnowie, choć na razie nieoficjalna, już teraz pokazuje poważny problem w relacjach między władzami miasta a lokalną społecznością. Bez otwartej debaty i rzetelnych konsultacji społecznych trudno mówić o budowaniu zaufania i odpowiedzialnym zarządzaniu miejską oświatą.
Do tematu będziemy wracać.
Kwaśna kawa się nie sprawdza. Dokładnie jak powyżej wszystko można rozwiązać ale trzeba rozmawiać, Prezydent ma w nosie wyborców co daje do myślenia na przyszłość. Tarnów jest mieszkańców a nie prezydenta żeby knuł za plecami społeczności lokalnej.
Ciekawe, czy następną „reformą” kwaśno-kawową będzie np. łączenie żłobków z domami spokojnej starości. Jak wytłumaczyć absurdale pomysły Kwaśnego? Być może tym, że sam prezydent nie ma pojęcia o dzieciach, nie mając własnej rodziny?
Gdyby ktoś pytał mnie o zdanie powiedziałabym, że lepszym rozwiązaniem byłoby zmniejszenie liczebności klas aby nauczyciele mogli lepiej dostrzegać indywidualne potrzeby czy predyspozycje swoich uczniów i dać im większą przestrzeń do nauki. Kosztowałoby to więcej? Tak – ta sama kadra a mniejsza liczba uczniów. Ale czy nie o lepszą edukację miało właśnie chodzić? Druga sprawa – specjalizacja placówek. Mamy np. szkołę muzyczną, która nie łączy dzieci „z rejonu” a dzieci o konkretnych predyspozycjach, co czyni placówkę w pewnym sensie wyjątkową. Marzy mi się publiczna szkoła, która specjalizuje się np. w naukach ścisłych albo humanistycznych, gdzie oprócz standardowego programu realizuje się program skierowany do dzieci, które od najmłodszych lat wyróżniają się w jakiejś dziedzinie.